حالت عملیات جزیره ژنراتور دیزل

کارکردن یک یا چند دیزل ژنراتور بدون اتصال به شبکه به عنوان حالت جزیره ای شناخته می شود. ژنراتورهای کار به صورت موازی کارایی بهتری را در بار جزئی ارائه می دهند. یک نیروگاه جزیره ای که به عنوان منبع اصلی برق برای یک جامعه ایزوله استفاده می شود، معمولاً حداقل دارای سه ژنراتور دیزلی است که هر دو مورد از آنها برای حمل بار مورد نیاز رتبه بندی شده اند.
ژنراتورها را می توان از طریق فرآیند همگام سازی به صورت الکتریکی به یکدیگر متصل کرد. همگام سازی شامل تطبیق ولتاژ، فرکانس و فاز قبل از اتصال ژنراتور به سیستم است. عدم همگام سازی قبل از اتصال ممکن است منجر به جریان اتصال کوتاه بالا یا فرسودگی ژنراتور یا تجهیزات سوئیچینگ آن شود. فرآیند همگام سازی را می توان به طور خودکار توسط ماژول همگام سازی خودکار یا به صورت دستی توسط یک اپراتور هدایت شده انجام داد. همزمان کننده اتوماتیک پارامترهای ولتاژ، فرکانس و فاز را از ژنراتور و ولتاژ شین می خواند و در عین حال سرعت را از طریق گاورنر موتور یا ECM (ماژول کنترل موتور) تنظیم می کند.
بار را می توان بین ژنراتورهایی که به طور موازی کار می کنند از طریق اشتراک بار تقسیم کرد. اشتراک بار را می توان با استفاده از کنترل سرعت افت که توسط فرکانس ژنراتور کنترل می شود به دست آورد، در حالی که به طور مداوم کنترل سوخت موتور را برای انتقال بار به یا از منبع نیروی باقی مانده تنظیم می کند. یک دیزل ژنراتور زمانی که سوخت به سیستم احتراق خود افزایش می یابد بار بیشتری می گیرد و در صورت کاهش عرضه سوخت، بار را آزاد می کند.